سندرم زولینگر-الیسون یک بیماری نادر است که در آن یک یا چند تومور در لوزالمعده یا قسمت فوقانی روده کوچک (دوازدهه) ایجاد می شود. این تومورها که گاسترینوما نامیده می شوند ، مقادیر زیادی هورمون گاسترین ترشح می کنند که باعث تولید اسید بیش از حد در معده شما می شود. سپس اسید اضافی منجر به زخم معده و همچنین اسهال و سایر علائم می شود.
سندرم زولینگر-الیسون ممکن است در هر زمان از زندگی رخ دهد ، اما افراد معمولاً متوجه می شوند که در سنین 20 تا 60 سالگی مبتلا هستند. داروها برای کاهش اسید معده و بهبود زخم ها ، درمان معمول سندرم زولینگر-الیسون است.
علائم و نشانه های سندرم زولینگر-الیسون ممکن است شامل موارد زیر باشد:
در صورت داشتن درد مداوم ، سوزش ، درد و یا قوز کردن در قسمت فوقانی شکم ، به خصوص اگر تهوع ، استفراغ و اسهال را نیز تجربه کرده اید.
در صورت استفاده طولانی مدت از داروهای کاهنده اسید مانند امپرازول (Prilosec ، Zegerid) ، سایمتیدین (Tagamet HB) یا فاموتیدین (Pepcid AC) به پزشک خود اطلاع دهید. این داروها ممکن است علائم شما را پنهان کنند ، که می تواند تشخیص شما را به تأخیر بیندازد.
علت دقیق سندرم زولینگر-الیسون ناشناخته مانده است. اما توالی حوادثی که در سندرم زولینگر-الیسون رخ می دهد روشن است. این سندرم از زمانی شروع می شود که یک یا چند تومور (گاسترینوم) در لوزالمعده یا اثنی عشر یا در مکان های دیگر مانند غدد لنفاوی مجاور لوزالمعده شما ایجاد شود.
لوزالمعده شما در پشت و زیر شکم شما قرار دارد. آنزیم هایی تولید می کند که برای هضم غذا ضروری هستند. پانکراس همچنین چندین هورمون از جمله انسولین ، هورمونی که به کنترل قند خون شما کمک می کند ، تولید می کند.
آبهای گوارشی پانکراس ، کبد و کیسه صفرا در اثنی عشر ، بخشی از روده کوچک در کنار معده شما مخلوط می شوند. اینجاست که هضم غذا به اوج خود می رسد.
تومورهایی که با سندرم زولینگر-الیسون اتفاق می افتند از سلولهایی تشکیل شده اند که مقادیر زیادی هورمون گاسترین ترشح می کنند. افزایش گاسترین باعث می شود معده بیش از حد اسید تولید کند. اسید اضافی سپس منجر به زخم معده و گاهی اوقات به اسهال می شود.
تومورها علاوه بر ایجاد اسید اضافی ، غالباً سرطانی (بدخیم) هستند. اگرچه تومورها به آرامی رشد می کنند ، سرطان می تواند به جاهای دیگر گسترش یابد معمولاً در غدد لنفاوی اطراف یا کبد شما وجود دارد.
سندرم زولینگر-الیسون ممکن است در اثر یک بیماری ارثی به نام نئوپلازی غدد درون ریز چندگانه ، نوع 1 (MEN 1) ایجاد شود. افراد با MEN 1 همچنین تومورهایی در غدد پاراتیروئید دارند و ممکن است تومورهایی در غده هیپوفیز خود داشته باشند.
حدود 25٪ از افرادی که گاسترینوما دارند ، آنها را به عنوان بخشی از مردان 1 دارند. همچنین ممکن است تومورهایی در پانکراس و سایر اندام ها داشته باشند.
اگر خویشاوندی از قبیل خواهر و برادر یا پدر و مادر با MEN 1 دارید ، به احتمال زیاد به سندرم زولینگر-الیسون مبتلا هستید .
پزشک تشخیص شما را بر اساس موارد زیر قرار می دهد:
آزمایش خون. نمونه ای از خون شما تجزیه و تحلیل می شود تا ببینید آیا سطح گاسترین بالا دارید یا خیر. گرچه افزایش گاسترین ممکن است تومورهایی را در لوزالمعده یا دوازدهه شما نشان دهد ، اما همچنین ممکن است به علت شرایط دیگر ایجاد شود. به عنوان مثال ، اگر معده شما اسید نمی سازد یا داروهای کاهنده اسید مانند مهارکننده های پمپ پروتون استفاده می کنید ، گاسترین نیز ممکن است افزایش یابد.
قبل از این آزمایش باید روزه بگیرید و ممکن است لازم باشد که داروهای کاهنده اسید را قطع کنید تا دقیق ترین میزان گاسترین را اندازه بگیرید. از آنجا که سطح گاسترین می تواند نوسان داشته باشد ، ممکن است این آزمایش چند بار تکرار شود.
پزشک شما همچنین ممکن است آزمایش تحریک ترشح را انجام دهد. برای این آزمایش ، پزشک ابتدا سطح گاسترین شما را اندازه گیری می کند ، سپس به شما تزریق هورمون ترشح می کند و سطح گاسترین را دوباره اندازه گیری می کند. اگر زولینگر-الیسون داشته باشید ، سطح گاسترین حتی بیشتر می شود.
سونوگرافی آندوسکوپی. در این روش ، پزشک معده ، اثنی عشر و پانکراس شما را با آندوسکوپ مجهز به پروب سونوگرافی معاینه می کند. این کاوشگر امکان بازرسی دقیق تر را فراهم می کند و تشخیص تومورها را آسان تر می کند.
همچنین می توان نمونه بافتی را از طریق آندوسکوپ برداشت. شب قبل از این آزمون باید بعد از نیمه شب ناشتا باشید و در حین انجام آزمایش آرام خواهید شد.
درمان سندرم زولینگر-الیسون به تومورهای ترشح کننده هورمون و همچنین زخم هایی که ایجاد می کنند ، می پردازد.
یک عمل برای از بین بردن تومورهایی که در زولینگر-الیسون اتفاق می افتد ، به یک جراح ماهر احتیاج دارد زیرا تومورها اغلب کوچک هستند و مکان یابی آنها دشوار است. اگر فقط یک تومور دارید ، ممکن است پزشک بتواند آن را با جراحی خارج کند ، اما اگر چندین تومور یا تومور داشته باشید که به کبد شما گسترش یافته باشد ، جراحی نمی تواند گزینه ای باشد. از طرف دیگر ، حتی اگر چندین تومور داشته باشید ، پزشک ممکن است برداشتن یک تومور بزرگ را توصیه کند.
در بعضی موارد ، پزشکان برای کنترل رشد تومور به روش های درمانی دیگر توصیه می کنند ، از جمله:
تولید بیش از حد اسید تقریباً همیشه قابل کنترل است. داروهایی که به عنوان مهار کننده های پمپ پروتون شناخته می شوند اولین خط درمان هستند. اینها داروهای موثری برای کاهش تولید اسید در سندرم زولینگر-الیسون هستند.
مهارکننده های پمپ پروتون داروهای قدرتمندی هستند که با جلوگیری از عملکرد "پمپ" های کوچک درون سلول های ترشح کننده اسید ، اسید را کاهش می دهند. داروهای تجویز شده معمولاً شامل لانزوپرازول (Prevacid) ، امپرازول (Prilosec ، Zegerid) ، پانتوپرازول (Protonix) ، رابپرازول (Aciphex) و esomeprazole (Nexium) است.
طبق گفته سازمان غذا و دارو ، استفاده طولانی مدت از داروهای تجویز کننده مهار کننده پمپ پروتون ، به ویژه در افراد 50 سال به بالا ، با افزایش خطر شکستگی مفصل ران ، مچ دست و ستون فقرات همراه است. این خطر کم است و باید با مزایای انسداد اسید این داروها مقایسه شود.
اکتروتید (ساندوستاتین) ، دارویی مشابه هورمون سوماتوستاتین ، ممکن است اثرات گاسترین را خنثی کند و برای برخی از افراد مفید باشد.
اگرچه ممکن است علائم شما را وادار به مراجعه به پزشک مراقبت های اولیه خود کند ، اما به احتمال زیاد برای تشخیص و معالجه زو به پزشک متخصص بیماری های دستگاه گوارش (متخصص گوارش) ارجاع می شوید. سندرم-الیسون. همچنین ممکن است شما به یک متخصص انکولوژیک ، پزشکی که در زمینه درمان سرطان تخصص دارد ، مراجعه کنید.
در اینجا برخی از اطلاعات برای کمک به شما برای آمادگی در قرار ملاقات و دانستن اینکه چه انتظاری از پزشک دارید ، آورده شده است.
برای سندرم زولینگر-الیسون ، برخی از سوالات اساسی که باید بپرسید عبارتند از:
پزشک شما ممکن است چندین سوال از شما بپرسد ، از جمله: